December column: Goed voorbereid te werk gaan!

Ik zie hem nog binnenkomen.
Zuid-Europees type, midden twintig.
Hij draagt een nette merkloze spijkerbroek en een iets te goedkope leren jas. Over zijn rechterschouder hangt losjes een linnen tas.               

Of ik even tijd heb....Natuurlijk, daar ben ik voor.
Nonchalant neemt hij plaats achter de tafel.

Iets te drinken hoeft hij niet.

"Ik wil de baas worden van de beste pizzeriaketen in Nederland", zegt hij zonder blikken of blozen.
Zo, die windt er geen doekjes om.
"En daarnaast directeur van een autofabriek in Italië. Nee, geen echte, maar schaalmodellen van de duurdere Italiaanse auto's".
Ik weet zeker dat hij na de Ferrari's, Bugatti's en Maserati's nog meer op een -i eindigende merken noemt, maar ben het even kwijt.

"En u moet me daarbij helpen".

Ik laat het even op me inwerken.
"De combinatie vind ik wel bijzonder", is het eerste wat in mij opkomt.

Hij gaat er nog eens goed voor zitten en houdt de linnen tas stevig vast, valt me op.

"Vind ik niet" zegt hij, "als kind speelde ik al graag met auto's en pizza's zijn mijn lievelingseten".
Verbluffend die logica. Hoe kon ik daar nou niet op komen!
Hij neemt het me gelukkig niet kwalijk.

"Weet u", zegt hij, "ik zie al dat u denkt: hoe gaat hij dat combineren?
Nou dat is niet zo moeilijk: Ik koop een privéhelikopter, zodat ik snel heen en weer kan vliegen."

Het verhaal wordt steeds ongeloofwaardiger.
Zit hij mij te dollen, of komt er straks een compleet uitgewerkt businessplan uit die linnen tas? Gezien de vorm en omvang van de inhoud van die tas, zou het moeten kunnen.
En als je zulke grote plannen hebt, stap je toch niet zomaar onvoorbereid bij een accountant naar binnen?

Ik geef hem een laatste kans en richt me eerst maar op zijn Nederlandse avontuur.
"Hoe weet jij dat wij inderdaad zo goed zijn in het opzetten en begeleiden van ketens?
Toevallig onze vernieuwde site bekeken?"

"Ik wist dat niet", zegt hij en nee die site van ons kent hij niet.
"Eigenlijk ken ik uw kantoor helemaal niet en u bent eerlijk gezegd ook niet mijn eerste keus. Maar weet u, die andere kantoren namen mij helemaal niet serieus."

Ik weet weer waar wij staan: niet de eerste keus, maar nog wel "in de race".
En ik vraag me af: geeft hij me nou een compliment of niet?

"Weet je", zeg ik, "we kunnen je best helpen en hebben daarvoor inderdaad al de kennis in huis.
Maar het begint wel bij jezelf.
Dus heb je wel eens wat van je plannen op papier gezet? Of al eens overwogen je eerst als franchisenemer aan te sluiten bij een keten? Zo leer je immers het reilen en zeilen binnen zo'n keten goed te kennen."

Hij pakt zijn linnen tas: daar komt het.....!
Nee, toch niet. Hij staat op en bedankt me voor het advies.
De tas hangt hij weer over zijn schouder.

"Ik denk er nog maar eens even over", zegt hij en geeft me een hand.
"Ik ga eerst zelf een marktonderzoek uitvoeren" en slaat op zijn tas.
"Twee pizza's van de Albert Heijn. Moet toch eerst weten wat voor kwaliteit mijn concurrenten op de markt brengen."

Je hebt helemaal gelijk. Je moet ergens beginnen.
Ik wacht nog maar even met het aanvragen van de vergunning voor een helikopter platform op het dak van ons kantoor.

Harro van Milligen                                      
Business Consultant